Skip to content

در رثای واژه

by ترانه علیدوستی on October 25th, 2010

همین حالا نوار قرمز رنگی از زیر صفحه ی تلویزیون رد شد که چنین جمله ای روی آن پر پر می زد:
” پیروزی هسته ای ایران مبارک”

پیروزی هسته ای… عزیزی در توضیح اینکه واژه هایمان٬ از حوزه ی معنایشان خارج می شوند و فقط و فقط کافی است پیامی را در کوتاهترین واحد زمانی منتقل کنند مثال جالبی می زد. این که روی یکی از این نمایشگرهای روی بزرگراه ها نوشته می شود: همت سنگین.

فعل را که ولش کن. اما این دقیقاْ کدام “همت” است؟ ۱. اراده٬ ۲.شهید همت٬ ۳. بزرگراه

آخر چه چیز این سه می تواند “سنگین” باشد؟؟؟

باز هم ناخواسته یاد آن مریخی ها در کتاب “مرد بی وطن” ونه گات می افتم و ناچارم تخیل کنم پیامی که آنها از این عبارات دریافت می کردند چه می توانست باشد. همان مریخی ها که وقت ترک امریکا به مقصد خانه شان با انگلیسی دست و پا شکسته ای گفتند:

What’s all this
About
Golf
And bl0w j0bs?

شرمنده از بی ادبی این مریخی ها. امید است که پیروزی هایتان میوه ای و درختی بشود.

Comments are closed.